Interview met Chris op www.cultonline.nl

Bron: http://www.cultonline.nl

Zelf zo'n grote carnavalswagen bouwen als in de optocht. Dat leek Chris (21) uit het Brabantse Overlangel wel wat. Daarom richtte hij samen met wat vrienden in 1995 de carnavalsvereniging Ge Kunt Me Wà op. De vereniging begon met vijftien leden, maar inmiddels zijn dat er bijna dertig. `Het is voor mij een echte hobby geworden. Sommigen zitten 's avonds op de bank en kijken tv, maar ik doe graag wat met mijn handen. En het is gewoon gezellig om met vrienden aan zo'n wagen te werken.'

`De voorbereidingen voor de optocht beginnen al zo'n vijf maanden voor carnaval,'vertelt Chris. `Voordat er met bouwen begonnen kan worden, moet er eerst een ontwerp komen. Daarna wordt het materiaal aangeschaft. Het is echt een sport om alle benodigde materialen zo goedkoop mogelijk bij elkaar te sprokkelen. Het kost namelijk nogal wat. Een beetje wagen loopt al snel in de vijfduizend gulden.'

Als het ontwerp en het materiaal er is, kan het bouwen beginnen. `Dat is altijd erg gezellig. De afgelopen jaren zaten we altijd met twee andere carnavalsverenigingen in de schuur. Hoewel we natuurlijk concurrenten van elkaar zijn, hebben we veel lol samen. Het is leuk om te zien hoe anderen het bouwen aanpakken en je leert ook veel van elkaar.' Naarmate carnaval dichterbij komt, krijgt Chris de kriebels. `Ik leef er echt naar toe. Soms is het wel stressen om alles op tijd af te krijgen. En er komt ook een stukje spanning bij kijken, want je wilt toch in de prijzen vallen.'
Dit jaar loopt Ge Kunt Me Wà in twee optochten mee. Op zondag in de optocht van Ravenstein en 's maandags de optocht van Overlangel. `Dan verzamelen we ons 's ochtends vroeg bij de schuur om alle onderdelen met een kraan op karretjes te zetten. Omdat een grote wagen al snel acht meter hoog is, moet hij bij het startpunt nog helemaal opgebouwd worden. Deze keer hebben we een wagen rond het thema Aap-noot-mies gemaakt. Voorop de wagen staat een grote, bewegende gorilla, in het midden zit Zus in een kinderstoel en achterop staat Teun. Tijdens de optocht duwt een aantal mensen zelf de wagen vooruit, omdat dat volgens ons meer sfeer heeft dan een tractor ervoor. In de wagen zitten mensen die de poppen bewegen en rondom de wagen lopen figuren uit Aap-noot-mies.'
`Tijdens de optocht is het altijd goed opletten. Je moet continu in de gaten houden of alles goed gaat. Zeker omdat het erg druk is langs de route. Je moet er toch niet aan denken dat er bijvoorbeeld een kop van de wagen in het publiek valt. Je bent dus altijd alert. Maar ik geniet er natuurlijk ook met volle teugen van.'

Veel mensen vinden het leuk wat Chris doet, maar lang niet iedereen ziet het nut ervan in. `Sommige mensen begrijpen niet dat ik zoveel tijd en energie stop in iets waar je maar even van kunt genieten. Op zichzelf is dat natuurlijk ook zo. Je werkt maanden aan een wagen en na een paar uurtjes optocht is het alweer voorbij. Toch zie ik dat anders. Ik vind het niet alleen leuk om samen met vrienden zo'n wagen vanaf het begin op te bouwen, maar ik wil ook graag een mooi resultaat neerzetten. We maken een carnavalswagen voor de mensen uit het dorp en willen ze iets moois bieden. En als de toeschouwers spontaan applaudisseren wanneer je langsloopt, dan geeft dat een fijn gevoel. Dat maakt al die uren werk meer dan waard.'

Chris viert zelf ook graag carnaval. Hij gaat vaak samen met vrienden naar het café in het dorp, maar ook in de omliggende dorpen vindt hij het altijd erg gezellig. `Het is voor mij vier dagen achter elkaar feestvieren. Het leuke van carnaval is dat echt alles kan. Iedereen doet lekker gek, zonder dat het problemen geeft. Ook al wordt er veel gedronken, het blijft leuk. Agressie tijdens carnaval heb ik nog nooit meegemaakt. Er heerst juist een lekker ongedwongen sfeertje. Je kunt gewoon met iemand mee naar huis gaan om een kopje soep te eten, zelfs als je die persoon niet kent. Dat is nu typisch die Brabantse gezelligheid.'

[ Vorige ] - [ Terug ] - [ Volgende ]